موکب پذیرایی گل دختران یاس طاها به مناسبت شهادت حضرت معصومه سلام الله علیها

سخن از دردانه‌ای به نام فاطمه است؛ فاطمه‌‏ای که برادرش رضا علیه ‏السلام او را معصومه نامید. پدرش موسی بن جعفر علیهماالسلام در مقام و منزلتش فرمود: «فداها أبوها؛ پدرش به فدایش».

چه بگویم در سخن از این بانو جز آنکه:
«معصومه» ترجمان بلند عاشوراست و قصه «با زینب هم سفر شدن».
«معصومه» فلسفه شیدائی است و غزل ماندن و بودن.
«معصومه» نگین ایران است که در قم می‏‌درخشد.
«معصومه» ضریب بالای ارادت به ولایت است.
«معصومه» قصه بلند مدینه تا مشهد است.
«معصومه» انتهای تبلور است.
«معصومه» سر سلسله تنهائی است و معصومه فانی فی اللّه است.
و «معصومه» آرام جان ایرانیان